Język stanowi nieodłączną część naszego życia, czy tego chcemy, czy nie. Już od pierwszych chwil każdy z nas doświadcza kontaktu ze swoim ojczystym językiem, przez co przyswaja sobie podstawowe zasady poprawnej artykulacji poszczególnych głosek, czy też z biegiem lat poszerza zasób słownictwa. Język niemiecki, cieszy się coraz większą popularnością wśród osób wiążących przyszłość z mową naszych zachodnich sąsiadów. Na taką decyzje ma wpływ między innymi rosnące zapotrzebowanie na znajomość niemieckiego, w związku z czym wielu absolwentów kierunków tj. filologia germańska, chce wykonywać w przyszłości pracę tłumacza. Warto jednak wspomnieć, czym tak naprawdę jest język niemiecki i jakie zmiany zachodziły w nim na przestrzeni dziejów.

Deutsche Sprache im Allgemeinen – czyli kilka słów o języku naszych zachodnich sąsiadów

Język niemiecki należy do grupy zachodniej języków germańskich i posługuje się nim ok. 128 mln osób. Język niemiecki można potraktować jako grupę języków zachodniogermańskich, które stanowią standardowy niemiecki, określane jako Hochdeutsch. Warto zwrócić uwagę, że współczesna niemczyzna nie jest językiem jednolitym, ale jest konsekwencją licznych zmian zachodzących w jej strukturze w kilku okresach językowych: staro-wysoko-niemieckim, średnio-wysoko-niemieckim oraz wczesno-nowo-wysoko-niemieckim. Poniżej krótka charakterystyka.

 Czym nas zaskoczy okres staro-wysoko-niemiecki (Althochdeutsch)?

Okres staro-wysoko-niemiecki miał początek od 800 roku, w tym czasie nie można było mówić o jednolitym języku niemieckim. Ludy germańskie zamieszkujące terytorium obecnego państwa niemieckiego, posługiwały się wówczas językiem będącym połączeniem języka Bawarczyków oraz Franków. Charakterystyczną cechą słownictwa z okresu staro-wysoko-niemieckiego, było zapisywanie rzeczowników niemieckich małą literą. Ponadto istotną kwestią jest fakt, iż język ten byłby prawie całkowicie niezrozumiały dla współczesnych rodowitych mieszkańców Niemiec. Dla przykładu:

– buoh – książka (obecna niemczyzna: Buch);

– hunt – pies (obecna niemczyzna: Hund);

– fuoren – wódz (obecna niemczyzna: Führer)

– queman – przychodzić (obecna niemczyzna: kommen).

Charakterystyka okresu średnio-wysoko-niemieckiego (Mittelhochdeutsch)

Kolejny okres językowy mający wpływ na dalsze kształtowanie języka niemieckiego, to średnio-wysoko-niemiecki, który trwał od 1050 do 1350 roku i był oparty na dialekcie szwabskim. Charakterystyczną cechą języka okresu średnio-wysoko-niemieckego (Mittelhochdeutsch) jest fakt, że był on bardziej zrozumiały dla obecnego rodzimego mówcy języka niemieckiego, jednak pomimo tego, współczesny Niemiec nie byłby w stanie zrozumieć ogólnego sensu wypowiedzi. Wybrane słowa pochodzące z tego okresu wykazywały podobieństwo ze słownictwem z okresu staro-wysoko-niemieckiego. Poniżej można zaobserwować różnice pomiędzy słownictwem z okresu średno-wysoko-niemieckiego, a językiem współczesnym.

– buoch – książka (obecna niemczyzna: Buch)

– hunt – pies (obecna niemczyzna: Hund)

– vüeren – wódz (obecna niemczyzna: Führer)

– kömen – przychodzić (obecna niemczyzna: kommen)

Okres wczesno-nowo-wysoko-niemiecki (Frühneuhochdeusch) a współczesny język niemiecki

Okres wczesno-nowo-wysoko-niemiecki trwał od 1350 do 1650 roku i należy do okresów, które wykazywały największe pokrewieństwo ze współczesną niemczyzną. Jednym z przykładów tej formy języka niemieckiego jest Biblia przetłumaczona przez Martina Lutra, opublikowana w 1534 roku.

Podsumowując, niemiecki jako język niejednolity jest pewnego rodzaju konsekwencją licznych procesów językowych, mających wpływ na jego strukturę i dalszy rozwój. Warto podkreślić, że największa ilość słownictwa pochodzi z okresu staro-wysoko-niemieckiego. Pracując w biurze tłumaczeń, wykonując zawód tłumacza lub jakikolwiek inny, który wiąże się z lokalizacją i nauczaniem języka niemieckiego warto zapoznać się z genezą powstania języka. Nauka niemieckiego z pewnością przyniesie nam wiele korzyści, bo niemczyzna jest najczęściej używanym, językiem ojczystym w Unii Europejskiej i językiem urzędowym aż w pięciu krajach: Niemczech, Austrii, Belgii, Liechtensteinie i Luksemburgu.

(M.F.)

Where does German come from?

The German language is one of the integral parts of our life whether we want it or not. From the first moments each of us comes into contact with our mother tongue, we acquire the basic rules for the correct articulation of individual sounds and our vocabulary expands over the years. One of the world’s official languages is the German language, which is becoming increasingly popular among those who associate their future with the speech of our western neighbours. This decision is influenced by the growing demand for the German language, and many graduates of German language studies, for example, intend to work as translators in the future. However, it’s worth mentioning what the German language really is and how it has changed throughout history.

Generally about German language, a little bit words about the language our western neighbours

The German language belongs to the western group of the Germanic languages and is spoken by approximately 128 million people. It can be treated as a group of West Germanic languages that constitute the standard German language, referred to as Hochdeutsch. It should be mentioned that the current German is not a homogeneous language, but is the consequence of numerous changes in its structure during several linguistic periods: Old High German (Althochdeutsch), Middle High German (Mittelhochdeutsch) and Early New High German (Frühneuhochdeutsch).There is a brief characterisation below.

What will surprise us in the Old High German period?

The Old High German period began in the year 800; during this linguistic period it was not possible to speak of a uniform German language. The Germanic tribes living in the region of current Germany spoke a language that was a combination of Bavarian and Frankish. A characteristic feature of the vocabulary of the Old High German period was the writing of German nouns in lower case. Moreover, an important point is that this language is completely incomprehensible for the current naïve German speakers. For instance:

-buoh – book ( current German – Buch)

– hunt – dog (current German – Hund)

– fuoren – leader (current German – Führer)

– queman – come (current German – kommen)

The characteristic of the Middle High German period (Mittelhochdeutsch)

The next linguistic period influencing the further development of German is Middle High German, which lasted from 1050 to 1350 and was based on the Swabian dialect. A characteristic feature of the language of the Middle High German period (Mittelhochdeutsch) is that it was more intelligible to the current native speaker of German, but despite this, a modern German would not be able to understand the general sense of utterance. Selected words from this period show similarities with the vocabulary of the Old High German period. The differences between the vocabulary of the Middle High German period and the modern language can be observed below.

– buoch – book (current German: Buch)

– hunt – dog (current German: Hund)

– vüeren – leader (current German: Führer)

– kömen – come (current German: kommen)

The Early High German period (Frühneuhochdeutsch) and the current German language

The Early High German period lasted from 1350 to 1650 and is the period showing the greatest affinity with modern German. One example of this form of German is the Bible translated by Martin Luther, published 1534.

To sum up, German as a non-unified language is a kind of consequence of numerous linguistic processes affecting its structure and further development. It’s worth mentioning that the largest amount of vocabulary comes from the Old High German period. If you work in a translation agency, as a translator or in any other profession that involves lokalization or teaching of German, it is worth getting to know the origins of the language. Learning the German language will certainly bring us many benefits, because German is one of the most widely spoken languages in the European Union and the official language in as many as five countries: Germany, Austria, Belgium, Lichtenstein and Luxemburg.

(translation M.F.)

                                  

Zur Geschichte der Entstehung des Deutschen

Die Sprache stellt zweifelsohne einen untrennbaren Teil unseres Lebens, ob dies wir wollen oder nicht. Schon seit den ersten Lebensmomenten erfährt jeder von uns Kontakt mit seiner Muttersprache, wodurch man die richtigen Regeln der entsprechenden Aussprache der einzelnen Laue aufnimmt und im Laufe der Jahre seinen Wortschatz aufstockt. Das Deutsche erfreut sich immer größerer Popularität unter Personen, die ihre Zukunft mit der Sprache unserer westlichen Nachbarn verbinden. Eine solche Entscheidung wird unter anderem  von dem steigenden Bedarf an den Deutschkenntnissen beeinflusst und im Zusammenhang damit möchten viele Absolventen von Fachrichtungen wie beispielsweise Deutsche Philologie in der Zukunft als Übersetzer arbeiten. Den Interessierten sollte jedoch vor Augen geführt werden, was das Deutsche in der Realität wirklich ist und welche Veränderungen sich in dieser Sprache im Laufe der Geschichte eingestellt haben.

Deutsche Sprache im Allgemeinen – Einige Anmerkungen über die Sprache unserer westlichen Nachbarn

Das Deutsche gehört zu der Gruppe der westgermanischen Sprachen und wird von ungefähr 128 Millionen Menschen gesprochen. Das Deutsche bildet soz. eine Gruppe der westgermanischen Sprachen, die das Standarddeutsch ausmachen, das allgemein als Hochdeutsch bezeichnet wird. Erwähnt werden muss, dass das moderne Deutsch keine einheitliche Sprache ist, sondern  die Konsequenz  zahlreicher Veränderungen, die sich in ein mehreren sprachlichen Zeiträumen in seiner Struktur eingestellt haben. Dies wären das Althochdeutsche, das Mittelhochdeutsche und das Frühneuhochdeutsche. Nachstehend kann man sich mit der Kurzcharakteristik dieser Perioden vertraut machen.

Was können wir über die althochdeutsche Periode erfahren?

Die althochdeutsche  Periode erlebte ihren Ursprung nach dem Jahr 800. In dieser Zeit hatte man es mit einer einheitlichen deutschen Sprache in keinster Weise  zu tun. Die germanischen Stämme, welche die Region des gegenwärtigen deutschen Staats besiedelten, haben damals eine Sprache verwendet, die eine Verbindung der Varietäten des Bayerischen und Fränkischen war. Ein charakteristisches Merkmal des althochdeutschen Wortschatzes  war die Schreibung der Substantive mit kleinen Buchstaben. Ansonsten ist hinzuzufügen, dass diese Sprache für die heutigen Bewohner Deutschlands fast unverständlich war. Einige kurze Beispiele:

– buoh  – heutiges Deutsch: Buch

– hunt – heutiges Deutsch: Hund

– fouren – heutiges Deutsch: Führer

– queman – heutiges Deutsch : kommen.

Charakteristik der mittelhochdeutschen Periode

Die nächste Sprachperiode, die Einfluss auf die weitere Gestaltung des Deutschen hatte, war die mittelhochdeutsche Periodet, die von 1050 bis 1350 dauerte und auf dem schwäbischen Dialekt basierte. Ein charakteristisches Merkmal der Sprache des mittelhochdeutschen Zeitraums stellt die Tatsache dar, dass sie für den gegenwärtigen deutschen Muttersprachler bereits verständlich war, nichtsdestotrotz  wäre ein zeitgenössischer Deutscher nicht im Stande, den allgemeinen Sinn der Aussage zu verstehen. Die aus dieser Periode stammenden ausgewählten Worte haben Ähnlichkeit mit dem Wortschatz aus dem althochdeutschen Zeitraum. Unten zur Veranschaulichung der Unterschiede zwischen dem Wortschatz aus dem mittelhochdeutschen Zeitraum und der gegenwärtigen Sprache:

– bouch – heutiges Deutsch: Buch

– hunt – heutiges Deutsch: Hund

– vüeren – heutiges Deutsch: Führer

– kömen – heutiges Deutsch: kommen.

Die Frühneuhochdeutsche Periode und das gegenwärtige Deutsche

Der Zeitraum des Frühneuhochdeutschen dauerte von 1350 bis 1650 und hat zu der Periode gehört, die die größte Verwandtschaft zu dem jetzigen Deutschen aufwies. Eines der Beispiele dieser Form des Deutschen ist  die von Martin Luther übersetzte und im Jahr 1534 veröffentlichte Bibel.

Zusammenfassend lässt sich feststellen, dass das Deutsche als eine uneinheitliche Sprache in gewissem Maße die Konsequenz zahlreicher sprachlicher Prozesse ist, die einen relevanten Einfluss auf ihre Struktur und weitere Entfaltung hatten. Es ist darauf hinzuweisen, dass die größte Wortschatzmenge aus der althochdeutschen Periode stammt. Wenn man also in einem Übersetzungsbüro arbeitet und den Beruf des Übersetzers oder irgendeinen anderen in diesem Bereich angesiedelten Beruf ausübt, der mit dem Standort und der Lehre des Deutschen verknüpft ist, sollte man sich mit der Genese dieser Sprache vertraut machen.  Deutschen zu lernen bringt uns sicherlich viele Nutzen, denn die deutsche Sprache ist eine der meisten verwendeten Muttersprachen in der Europäischen Union und in fünf Staaten die Amtssprache, und zwar in Deutschland, Österreich, Belgien Lichtenstein und Luxemburg.

(Übersetzung aus dem Polnischen: M.F.)

image_pdfimage_print
Call Now ButtonPomożemy w tłumaczeniu.Zadzwoń